Ja i mój Brat

Nie ma kaleki jest człowiek

"Nie ma kaleki - jest człowiek!

"Nie ma kaleki - jest człowiek" Maria Grzegorzewska
 
Niepełnosprawny nie znaczy gorszy, niepełnosprawny to znaczy szczególnie wybrany, wyjątkowy, niezwykle wrażliwy, przepełniony miłością do wszystkich ludzi. Zawsze gotowy do podarowania drugiemu radosnego uśmiechu :) 
 
Słowa Marii Grzegorzewskiej: „Nie ma kaleki - jest człowiek” skierowane są nie tylko do społeczeństwa, ale również do samego człowieka niepełnosprawnego. Niepełnosprawność bowiem jest stanem, którego każdy sprawny człowiek pragnie uniknąć, często podświadomie budzi ona lęk już przy kontakcie z osobą nie w pełni sprawną.
 
Nasza kultura, zbudowana na antycznej wartości poszanowania i godności osoby ludzkiej oraz na chrześcijańskiej miłości bliźniego, nie pozwala na wyrażanie negatywnych emocji wobec osób z niepełnosprawnością, tłumi agresję kumulowaną w słownych określeniach niepełnosprawności, jednakże lęk ten powoduje częste odseparowywanie ludzi sprawnych od ludzi posiadających dysfunkcje rozwojowe.
 
Często zdarza się również, że sama osoba niepełnosprawna z obawy przed odrzuceniem izoluje się od zdrowej części społeczeństwa, staje pasywna względem niej, bądź z uwagi na fakt „pokrzywdzenia przez los” wysuwa roszczenia wobec otaczających ją ludzi.
 
 
Człowiek niepełnosprawny zasługuje na szacunek i życzliwość tak jak inni ludzie. Nie jest gorszy tylko dlatego, że spotkał go taki okrutny los. Często, mimo swojej niedoskonałości, ma wiele siły i odwagi, by walczyć o lepsze życie. Potrafi cieszyć się z najmniejszych przyjemności, postępów w ciężkiej pracy nad sobą. Wsparcie bliskich jest dla takich osób bardzo ważne, ponieważ daje dużo energii do działania. Przyjacielskie i pomocne otoczenie sprawia, że człowiek niepełnosprawny przestaje czuć się gorszy od innych. Nie należy traktować takich osób z pogardą, niechęcią czy obrzydzeniem.
 
Odrzucenie jest aktem niezrozumienia i brakiem moralności ze strony otoczenia. Nieważne jaką ten człowiek ma przeszłość, jak wygląda czy na co choruje – najważniejsze jest to, jakie ma serce. Nie można oceniać nikogo po jego niepełnosprawności, ponieważ nie wiadomo, co spotka w życiu każdego z nas i czy to właśnie my nie będziemy kiedyś potrzebować pomocnej dłoni od innych.
 
Niepełnosprawni to także wartościowe i inteligentne osoby. Nie można ich poniżać i dyskryminować w społeczeństwie. Przysługują im takie same prawa jak każdemu z nas i nie wolno o tym zapominać.
 
Zmniejszenie barier dzielących świat zdrowych i niepełnosprawnych jest ważne dla normalnego funkcjonowanie społeczeństwa. Solidarność i wspólnota to coś, co powinno być dla nas priorytetem. W końcu wszyscy jesteśmy ludźmi i mimo różnic, inności wciąż jesteśmy tacy sami i nie wolno nam o tym zapomnieć.